maandag 12 maart 2012

Voorjaar!

Elk voorjaar
wacht ik af
in spanning,
dat dan weer wel.

Zal het,
zal het niet,
lukt het,
lukt het niet?

Eerst ontdekken
waar het nest is.
Met wat geluk
recht tegenover
ons huis.

En dan
op een dag,
zie ik haar.
Mijn hart springt!
Zwart en statig
samen met
dons en pluis.
Veilig op de rug
of onder
moeders vleugels.

Ik kom niet ver,
ik loop niet ver
ik kan niet veel
maar wel
woon ik
in een huis
met een tuin
aan de sloot.

En die sloot
zorgt voor vermaak,
ontroering, verbazing,
zeker de helft
van het jaar.

Ik ben ziek,
kan niet veel,
kan nergens heen
maar ben wel
in de gelegenheid
om een klein pluisje
op te zien groeien
tot een mooie
zwarte zwaan,
elk jaar weer.